Features | Diplomacy | East Asia

168 gaming slotxo: The Koreas, Bastion of Cold War Realism

pathfinder mmo,นอกจากนี้หุ้นเพิ่มทุนจำนวนไม่เกิน 500,000,000 หุ้น เพื่อรองรับการปรับสิทธิของใบสำคัญแสดงสิทธิที่จะซื้อหุ้นสามัญของบริษัท ครั้งที่ 4 (EMC-W4) ทั้งนี้ กำหนดวันประชุมวิสามัญผู้ถือหุ้น ครั้งที่ 2/2558 ในวันที่ 3 พ.ย.58แนวรับ : 31.25 +/- ,ทั้งนี้ IMF มีกำหนดการที่จะเปิดเผยรายงานแนวโน้มเศรษฐกิจมหภาคล่าสุดในวันนี้S5028C1510A +15.2% (S50Z15 +0.96%) ปัจจุบันพื้นที่ที่เรามีอยู่ค่อนข้างที่จะเต็มแล้ว โดยเราเตรียมที่จะขยายพื้นที่เพิ่ม โดยการย้ายออฟฟิศที่อยู่ซอยสุขุมวิท 1 ในปัจจุบันไปอยู่ที่ถนนเพชรบุรี เพื่อที่จะขยายการรับผู้ป่วยนอกให้มากขึ้น และในส่วนของที่ดินเพชรบุรี บริษัทจะขยายเตียงอีก 220 เตียง โดยแผนการลงทุนดังก่าวจะใช้เวลาราว 3-5 ปี สำหรับการเปิดประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน ทางบริษัทไม่ได้มีความกังวลเรื่องของการดึงตัวบุคลากร ไม่ว่าจะเป็นหมอ หรือ พยาบาล เพราะว่าหมอและพยาบาลส่วนใหญ่อยากอยู่กับเรามากกว่า นพ.นำ กล่าว?(+/-) สัปดาห์นี้ติดตามการรายงานตัวเลขเศรษฐกิจสำคัญๆ ไล่ตั้งแต่ 29 ก.ย. ความเชื่อมั่นผู้บริโภคของสหรัฐ 30 ก.ย. CPI ของกลุ่มยูโรโซน และ PMI ภาคการผลิตของจีน 1 ต.ค. PMI ภาคการผลิตของสหรัฐ และ 2 ต.ค. ตัวเลขการจ้างงานนอกภาคเกษตร และอัตราการว่างงานของสหรัฐTIPCO มูลค่าการซื้อขาย 711.20 ล้านบาท ปิดที่ 15.10 บาท เพิ่มขึ้น 0.80 บาทS5028C1510A +15.2% (S50Z15 +0.96%) คำค้นBECLbmcl บริษัท บูรพาทัศน์ (1999) จำกัด48/5-6 ชั้น 2 ซ.รุ่งเรือง ถนน รัชดาภิเษก แขวง สามเสนนอก เขต ห้วยขวาง กรุงเทพฯ 10320 ผู้ก่อการร้ายวางระเบิดต่อเนื่อง 17 จุดสำคัญในมณฑลก่วงซี, ก.ล.ต.จีนลงดาบนักลงทุนทุบขายหุ้นอย่างผิดกม. มูลค่ารวม 28.4 ล้านหยวนระยะสั้นมากแกว่งในกรอบ sideway หรือในกรอบระหว่าง 21.80-23 บาท คาดว่าจะยังไม่มีทิศทางชัดเจนจนกว่าจะแกว่งออกจากกรอบ แนะนำเก็งกำไรในกรอบดังกล่าวสำหรับบริษัท ไอร่า แอนด์ ไอฟุล ซึ่งดำเนินธุรกิจสินเชื่อส่วนบุคคล เปิดสาขาแล้วในส่วนของสินเชื่อเพื่อการอุปโภคบริโภค และในส่วนของนาโนไฟแนนซ์ ตั้งเป้าปล่อยสินเชื่อปี 59 ไว้ที่ 4-5 พันล้านบาทนายยงยุทธ กล่าวว่า สำหรับปัจจัยที่ทำให้ธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ในโซนนี้ยังเติบโตได้ดี คือ โครงการรถไฟฟ้าสายสีแดงเส้นทางบางซื่อ-รังสิต และ สิ่งอำนวยความสะดวกชั้นนำ ไม่ว่าจะเป็น สถานีขนส่งหมอชิตแห่งใหม่ , ห้างสรรพสินค้า Central, Mega Rangsit และ Future City พร้อมสิ่งอำนวยความสะดวกอื่นๆ ซึ่งจะทำให้ความเจริญบนถนนพหลโยธิน-รังสิต ขยายตัวไปอย่างรวดเร็ว หากโครงการรถฟ้าสายสีแดงและสิ่งอำนวยความสะดวกแห่งใหม่ในอนาคตแล้วเสร็จ คาดว่าจะทำให้ราคาที่ดินในบริเวณใกล้เคียงพุ่งสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง S5028P1509C +21.2% (S50U15 -0.6%)ด้านกระทรวงเศรษฐกิจ การค้า และอุตสาหกรรมของญี่ปุ่น เปิดเผยในรายงานเบื้องต้นวันนี้ว่า ผลผลิตภาคอุตสาหกรรมเดือนส.ค.ปรับตัวลง 0.5% เมื่อเทียบกับเดือนก่อนหน้าหุ้นกลุ่มธุรกิจเพื่อสุขภาพดีดตัวขึ้น หลังจากที่ร่วงลงไปถึง 11% ในช่วง 7 วันทำการที่ผ่านมา อันเนื่องมาจากการแสดงความเห็นของนางฮิลลารี คลินตัน ผู้สมัครรับเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐสังกัดพรรคเดโมแครทที่ระบุว่า บริษัทเวชภัณฑ์มีการกำหนดราคาที่สูงเกินไป พร้อมกับให้คำมั่นว่า จะปรับลดต้นทุนราคายา หากเธอได้รับชัยชนะในการเลือกตั้ง ทั้งนี้ หุ้นจอห์นสัน แอนด์ จอห์นสัน พุ่งขึ้น 1.8% หุ้นเมดโทรนิค ปรับขึ้น 2.5% และหุ้นบริสทอล-ไมเยอร์ส สวิบบ์ พุ่งขึ้น 2.52%แนวรับ 4.56-4.62 บาททั้งนี้การทำรายการดังกล่าวมีเงื่อนไขที่บริษัทต้องได้รับความยินยอมจากธนาคาร กสิกรไทย จำกัด (มหาชน) และ ธนาคารซี ไอเอ็มบี ไทย จำกัด (มหาชน) ตามเงื่อนไขในสัญญากู้ยืม บริษัทขอเรียนให้ทราบว่า ธนาคารฯ ได้ให้ความยินยอมให้บริษัทเข้าทำรายการดังกล่าวเรียบร้อยแล้ว และระหว่างวันที่ 24 -25 ก.ย. 58 บริษัทได้ทำรายการจำหน่ายหุ้นสามัญ ของ WCIH โดยได้รับชำระเงินค่าหุ้น เป็นเงินจำนวน 495 ล้านบาท อย่างไรก็ตาม ไม่มีการปรับเปลี่ยนโครงสร้างการบริหารและกรรมการของ WCIH แต่ประการใดแนวโน้มตลาดภาคบ่าย มีโอกาสรีบาวน์กลับ โดยเราเชื่อว่าแนวรับ 1340 จุด น่าจะยืนรับได้ ในภาพใหญ่ตลาดถูกกดดันจากความกังวลเรื่องการชะลอตัวของเศรษฐกิจโลก ซึ่งจะกดดันหุ้นกลุ่มพลังงาน สินค้าโภคภัณฑ์ ในขณะที่เศรษฐกิจประเทศไทยเองก็ยังไม่มีสัญญาณฟื้นตัว ทำให้ตลาดโดยรวมจึงขาดปัจจัยหนุน ระยะสั้นมองว่าตลาดยังเน้นเก็งกำไรหุ้นรายตัวตามข่าวที่ออกมากระทบ ระยะสั้นมองแนวต้านที่ระดับ 1365 จุด เน้นเก็งกำไรเล่นรอบลุ้น เทคนิเคลรีบาวน์ เน้นกลุ่ม หุ้นรับเหมา, ค้าปลีก ,โดย บริษัทสยามบางกอกพอร์ท จำกัด ประกอบกิจการธุรกิจขนถ่ายสินค้า คลังสินค้า มีทุนจดทะเบียนและเรียกชำระแล้ว 60,000,000 บาท แบ่งเป็นหุ้นสามัญ จำนวน 6,000,000 หุ้น มูลค่าที่ตราไว้หุ้นละ 10 บาทขณะที่ ใช้การหลุด 20.4 เป็นแนว stop loss กลยุทธ์ที่แนะนำ :ช่วงบ่าย: มอง Downside ในช่วงนี้ไม่น่าต่ำกว่า 1340 จุด เพื่อเข้าสู่ช่วงรีบาวด์สลับบ้าง โดยหากขึ้นทะลุ 1350 จุดได้ จะเป็นสัญญาณที่ดีขึ้นในระยะสั้น เพื่อยกระดับมาแกว่งบริเวณ 1355-1360 จุด ส่วนภาพรวม SET กลับมาเป็นช่วงอ่อนตัวแล้ว กลยุทธ์ การเก็งกำไรพอทำได้ ตาม SET ที่คาดจะรีบาวด์ แต่ยังเหมาะกับผู้รับความเสี่ยงได้สูง ทั้งนี้ หุ้นแนะนำตามสัญญาณเทคนิค ได้แก่ BEAUTY (รับ 4.46 ต้าน 4.72 Cut 4.36)ธุรกิจ : KC เปลี่ยนผบห. ล้างบ้าน ลั่น Q3 พลิกกำไร เดินหน้าลงทุนบิ๊กโปรเจกต์ พลิกโฉมธุรกิจ (ที่มา.. เดอะ เวย์ คอมมิวนิเคชั่น) PTT คาดขยายสถานี NGV ครบ 501 แห่งภายในสิ้นปีนี้。

หุ้นแนะนำ: CENTEL สถานการณ์วินาศกรรมในประเทศคลี่คลาย และเข้าสู่ฤดูกาลท่องเที่ยว., BH มั่นใจรายได้ปีนี้โตระดับ 10-15% ศึกษาการตั้งศูนย์วินิจฉัยโรคใน 5 ประเทศนายรัช ตันตนันตา ผู้อำนวยการใหญ่ฝ่ายการเงินองค์กร บริษัท การบินไทย จำกัด (มหาชน) หรือ THAI เปิดเผยว่า ในวันที่ 30 ก.ย.58 บริษัทได้ดำเนินการออกและเสนอขายหุ้นกู้ครั้งที่ 2/2558 จำนวน 8,000 ล้านบาท การลงต่ำกว่า 1,350 จุดเป็นโอกาสในการเก็บสะสมระยะยาว ประเมินกระแสเงินทุนที่ไหลออกจากตลาดหุ้นในภูมิภาค รวมไปถึงการปรับฐานของตลาดหุ้นสหรัฐและยุโรป น่าจะเกิดจาก 3 เหตุผลสำคัญ คือ 1. ความกังวลต่อเศรษฐกิจจีน 2. ความกังวลว่า Fed จะขึ้นดอกเบี้ยในปีนี้ และ 3. การไถ่ถอนเงินลงทุนจากสินทรัพย์เสี่ยงทั่วโลกของกองทุน sovereign wealth fund ของซาอุดิอาระเบีย หลังประสบปัญหาขาดดุลงบประมาณอย่างต่อเนื่อง โดยมีการคาดกันว่าซาอุฯได้ทยอยขายสินทรัพย์เสี่ยงทั่วโลกประมาณ 5-7 แสนล้านดอลลาร์ กระแสการไหลการไหลออกของเงินทุนดังกล่าว ส่งผลกระทบค่อนรุนแรงต่อตลาดหุ้นทั่วโลก แต่ในส่วนของ SET Index คาดว่าผลกระทบจะมีจำกัด เนื่องจากนักลงทุนต่างชาติขายสุทธิหุ้นไทยมาอย่างต่อเนื่องล่วงหน้านานแล้ว (ขายสุทธิตั้งแต่ต้นปี 2558 กว่า 1.03 แสนล้านบาท) แรงกดดันจากต่างงชาติจึงไม่น่าจะมีมากเท่าไหร่นัก ขณะที่ปัจจุบัน SET ลงมาอยู่ในระดับ Valuation ที่น่าสนใจ น่าสนใจ Current PER 16 เท่า Expected PER 2558 ประมาณ 14.5 เท่า และ Expected PER เหลือเพียง 13 เท่า การลงต่ำกว่า 1,350 จุด จึงเป็นจังหวะที่น่าสะสมเพื่อลงทุนระยะยาว ประเมินทิศทางช่วงบ่ายคาด SET Index จะมีแรงซื้อคืนและดึงให้ดัชนีเหนือ 1,350 จุดอีกครั้งและจำนวนไม่เกิน 500,000,000 หุ้น เพื่อรองรับการปรับสิทธิของใบสำคัญแสดงสิทธิที่จะซื้อหุ้นสามัญของบริษัท ครั้งที่ 4 (EMC-W4) ทั้งนี้ กำหนดวันประชุมวิสามัญผู้ถือหุ้น ครั้งที่ 2/2558 ในวันที่ 3 พ.ย.58โดยเป็นไปตามแผนงานเพิ่มประสิทธิภาพการให้บริการผู้ใช้รถเอ็นจีวี ซึ่ง ณ ส.ค.58 พบว่ามีผู้ใช้เอ็นจีวีประมาณ 470,000 คัน โดยมีปริมาณการใช้ก๊าซเอ็นจีวี 8,280 ตันต่อวัน,FOCUS ราคาปิด 3.10 บาท ตัดขาดทุน 2.90 บาท แนวรับ 3.06 บาท แนวต้าน 3.30 บาท TRUE บวก 2.09% ขานรับปัจจัยบวกระยะสั้นจากขยายลิขสิทธิ์ถ่ายทอดบอลไทย ตลาดภูมิภาคปรับตัวขึ้น [FBMKLCI +0.59%][HSI +1.42%][SSE +0.70%][Nikkei 225 +1.84%][TAIEX +0.60%] ได้รับแรงหนุนจากกระแสการคาดการณ์ที่ว่า รัฐบาลญี่ปุ่นอาจจะออกมาตรการกระตุ้นเศรษฐกิจเพิ่มเติม ภายหลังจากที่ผลผลิตภาคอุตสาหกรรมญี่ปุ่นเดือนส.ค.อ่อนตัวลง -0.5% เมื่อเทียบกับเดือนก่อนหน้า ส่วนดัชนีการขนส่งในภาคอุตสาหกรรมปรับตัวลง 0.5% สู่ระดับ 95.7 ขณะที่ดัชนีสต็อกสินค้าคงคลังในภาคการผลิตขยับขึ้น 0.4% แตะที่ 114.1 เนื่องจากยอดส่งออกไปยังประเทศจีนชะลอตัวลง ท่ามกลางความวิตกกังวลเกี่ยวกับเศรษฐกิจจีนที่มีแนวโน้มชะลอตัวลง ทั้งนี้รัฐบาลญี่ปุ่นคาดการณ์ไว้ก่อนหน้านี้ว่า จะปรับตัวขึ้น 2.8% แนวรับ 1120/1110 ดอลลาร์ // แนวต้าน 1140/1160 ดอลลาร์ EMC ร่วงเกือบ 9% หลังยกเลิกเพิ่มทุนขาย PP หันไปขายผู้ถือหุ้นเดิม 1:1、นายภูมิพัฒน์ สินาเจริญ เลขานุการบริษัท เอพี (ไทยแลนด์) จำกัด (มหาชน) หรือ AP เปิดเผยว่า จากมติที่ประชุมคณะกรรมการบริษัท เมื่อวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2558 โดยคณะกรรมการได้อนุมัติการเข้าทำสัญญาร่วมทุน (Joint Venture Agreement) กับ MJR Investment PTE LTD (MJRI) ประเทศสิงคโปร์ โดยการขายหุ้นมีวัตถุประสงค์เพื่อการพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ผ่านบริษัท เอพี (เอกมัย) จำกัด (AP Ekkamai) ทั้งนี้ได้มีการลงนามในสัญญาเมื่อวันที่ 30 กันยายน 2558ความเห็น ดูดีขึ้นจากการกลับมายืนบน EMA-25 ได้ คาดจะฟื้นตัวต่อไปได้ตามลำดับ เก็งกำไร แนวรับ 14.90 แนวต้าน 15.60, 15.90 Cut loss 14.70 บ.ขณะที่นักวิเคราะห์จับตาดูตัวเลขจ้างงานนอกภาคการเกษตรเดือนก.ย.ของสหรัฐในวันศุกร์ เพื่อจับสัญญาณเรื่องแนวโน้มการปรับขึ้นอัตราดอกเบี้ยของธนาคารกลางสหรัฐ เรามั่นใจว่าเราจะประสบความสำเร็จเป็นอย่างมากเพราะมีทางคุณเมกุมุ โมโตฮิสะ มารับหน้าที่ในตำแหน่งประธานเจ้าหน้าที่บริหาร เพราะเป็นบุคคลแรกที่เริ่มนำระบบการซื้อขายออนไลน์มาใช้ในตลาดหลักทรัพย์ญี่ปุ่นจนได้รับความนิยมและแพร่หลายจนถึงปัจจุบัน นายวราห์ กล่าวผู้สื่อข่าวรายงานว่า ตลาดหุ้นเอเชียปรับตัวเพิ่มขึ้นในช่วงเช้าวันนี้ เนื่องจากนักลงทุนมีความเชื่อมั่นมากขึ้นหลังจากตลาดหุ้นทั่วโลกปรับฐานขึ้นเมื่อวานนี้ ขณะเดียวกันนักลงทุนกำลังจับตาดูข้อมูลเศรษฐกิจจีนหลายรายการที่จะมีการเปิดเผยในวันนี้,ความเคลื่อนไหวดังกล่าวมีขึ้นในช่วงที่จีนกำลังเดินหน้าตรวจสอบและจับกุมผู้ที่มีส่วนทำให้ตลาดหุ้นจีนเผชิญกับภาวะผันผวนอย่างหนักในช่วงที่ผ่านมา โดยทางการจีนได้จับกุมตัวผู้ต้องสงสัยหลายราย ซึ่งรวมถึงผู้สื่อข่าว เจ้าหน้าที่ด้านกำกับดูแลหลักทรัพย์และผู้บริหารระดับสูงของบริษัทดีลเลอร์ หลังจากมีข้อมูลระบุว่าบุคคลเหล่านี้เผยแพร่ข้อมูลที่เป็นเท็จและใช้ข้อมูลวงใน PCSGH มี Big Lot จำนวน 690 ล้านหุ้น ที่ราคา 6.3 บ. โดยตัวเลขที่ต่ำกว่า 50 แสดงให้เห็นถึงภาวะหดตัว และดัชนีที่สูงกว่า 50 จะบ่งชี้ว่ากิจกรรมภาคการผลิตของจีนมีการขยายตัวจากเดือนก่อนหน้า ซึ่งข้อมูลล่าสุดแสดงให้เห็นว่า ภาคการผลิตของจีนหดตัวลงรุนแรงขึ้นในเดือนก.ย. โดยปรับตัวย่ำแย่ที่สุดนับตั้งแต่เดือนมี.ค.2552ขณะที่การเปิดโครงการใหม่ในช่วงปลายปีนี้อีก 2 โครงการ มูลค่ารวมราว 500 ล้านบาทนั้นคาดว่าจะไม่ได้ช่วยเพิ่มยอดขายมากนัก เพราะเปิดในช่วงปลายปี โดยโครงการที่จะเปิดใหม่ ประกอบด้วย โครงการบ้านเดี่ยว บ้านแฝด ที่จ.ชลบุรี มูลค่าทั้งโครงการ 1 พันล้านบาท แต่จะเปิดเฟสแรกประมาณ 200 ล้านบาทในปลายปีนี้ก่อน ส่วนอีกโครงการ เป็นโครงการทาวน์เฮ้าส์ ที่สวนสยาม มูลค่า 300 ล้านบาท จำนวน 55 ยูนิตทั้งนี้เพื่อเพิ่มส่วนของผู้ถือหุ้นให้มีความแข็งแกร่งและแก้ปัญหาส่วนของผู้ถือหุ้นติดลบ ซึ่งอาจส่งผลให้หลักทรัพย์ของบริษัทเข้าข่ายอาจถูกเพิกถอนจากการเป็นหลักทรัพย์จดทะเบียน เพื่อชำระเงินกู้ยืมสถาบันการเงินและเจ้าหนี้การค้า ซึ่งเป็นการลดภาระต้นทุนทางการเงินและสร้างความน่าเชื่อถือทางการค้าอย่างไรก็ตาม แรงบวกในตลาดถูกสกัดลง ซึ่งส่งผลให้ดาวโจนส์ลดแรงบวกในระหว่างวัน เนื่องจากนักลงทุนยังคงวิตกกังวลเกี่ยวกับแนวโน้มเศรษฐกิจโลก โดยเฉพาะอย่างยิ่งรายงานล่าสุดของ IMF ที่ระบุว่า เศรษฐกิจของประเทศที่ต้องพึ่งพาการส่งออกสินค้าโภคภัณฑ์อาจชะลอตัวลงในช่วงปี 2558-2560 อันเนื่องมาจากราคาสินค้าโภคภัณฑ์ปรับตัวลง。

A reluctant but pragmatic defense of neorealism in Northeast Asia.

The Koreas, Bastion of Cold War Realism
Credit: Panmunjom via Vacclav / Shutterstock.com

Nuclear crises, propaganda and espionage, a clash of ideologies – the Korean peninsula is the ?only place in the world where the Cold War lingers. This persistence is the result of the 1953 Armistice Agreement and the apparent neorealist policies employed by North Korea. Despite the problems with neorealism and its appropriately dwindling popularity, it remains a useful lens through which to understand the conflict on the peninsula, and the defensive realist reactions on the part of China and South Korea.

Rather than asserting that realism or its offshoots are the ultimate International Relations grand theories, I suggest that neorealism remains a crucial aspect of IR security theory. The offensive realist behavior of the DPRK and the defensive realist policies of China and the South Korea serve to illustrate the unfortunate but continued significance of neorealism within international relations.

Neorealism, defined by Kenneth Waltz in 1959, holds that states are unitary rational agents acting in their perceived self-interest within a system wherein each state seeks to ensure its perpetuation and maintain a balance of power. Structure is the defining feature of the theory, with states the main actors competing within an anarchic system to maintain their power and stability. The modern East Asian regional complex has security dynamics very similar to those that prevailed in the Cold War during the second half of the 20th century. Because the Korean War concluded with an armistice agreement and not a peace treaty, the Cold War on the peninsula has effectively continued, producing a subsequent nuclear proliferation; the crisis has only escalated since the DPRK announced in May 2009 that it would no longer abide by the armistice. As during the Cold War, foreign relations in the region are based on allegedly rational cost-benefit analyses of war and executing the appropriate policies. The focus of North-East Asian states has been on classic security dilemma proliferation and maintaining a balance of power to avoid war.

Just as during the 20th century Cold War between the U.S. and the U.S.S.R., the objective of each actor is not to engage in war and suffer its costs and consequences; rather each state is more interested in preventing war and maintaining regional stability and their spheres of hegemony. This loosely follows the balance of power security model, which holds that: all states are power-seeking; states ultimately seek hegemony over their system; and that other states in the system will attempt to block those bids for hegemony. However, the regional system of East Asia is different from the Cold War bipolarity; instead, it has a multi-polar dynamic, in which China, South Korea, and the U.S. compete for regional hegemony. Actors optimally try to have good relations with the other players or minimally try to avoid hostile relations; and actors try to prevent threateningly close cooperation between the other actors. This logic is reflected in the defensive realist policies of China and South Korea, while North Korea has taken a more offensive power-seeking approach.

The DPRK Strategy

Enjoying this article? Click here to subscribe for full access. Just $5 a month.

Offensive realism is the strategy being pursued by the DPRK, keeping John Mearsheimer’s brand of realism relevant in contemporary IR theory. This theory dictates that states seek to maximize power through increased military capability, as can be seen with North Korea’s nuclear ambitions. While it remains unknown whether or not the DPRK is seeking hegemonic status in the region as an orthodox reading of offensive realist policy would suggest, it is certain that its newfound nuclear capability is the North’s only effective foreign policy tool; without nuclear weapons, North Korea would receive very little attention, which is an international embarrassment given its grave yet largely ignored human rights crises. Yet just as realism suggests, proliferation and security are central to the foreign policy of the region.

The DPRK has acted as a classical realist state in building up its nuclear arms in response to its perceived security threats. Contrary to the popular stance taken by the Western media, the perceived security threat of the U.S. is not all baseless paranoia.

The Korean War, and the U.S. threat to use nuclear weapons in defense of South Korea, understandably pushed Kim Il-sung to pursue nuclear technology early on, and after China’s denial to share its nuclear secrets after its test in 1964 an indigenous DPRK program was pursued. The fear of a U.S. confrontation was exacerbated in the late 1960s as the U.S. placed nuclear weapons on ROK soil, and there was concern in Pyongyang that North Korea’s larger communist allies would no longer provide support as it observed the Cuban missile crisis, the Chinese Cultural Revolution, and the Russo-Sino split. North Korea’s security environment deteriorated with the end of the Cold War: It lost funding from the U.S.SR, South Korea flourished economically and militarily, China focused on its own economics and reached out to South Korea, and Russia recognized the ROK. Without being able to lean on the Soviets or their own declining conventional weapons program, nuclear weapons offered the most security and were therefore a logical option. Finally, with the U.S. invasion of Afghanistan Iraq and the instance on regime change in Iraq, Pyongyang worried that it might be the next focus of American foreign policy and so built up its nuclear deterrent.

While the perceived security threat is the main motive behind nuclearization, domestic politics and international norms also provide motivations: The focus on external threats distracts from daily grievances and gives the Kim regime power and legitimacy, and the international symbolism of nuclearization gives the DPRK a highly effective diplomatic bargaining chip, along with the international status of a modern state.

The DPRK has not yet developed enrichment capabilities to enrich uranium on an industrial scale, and so is a limited nuclear power in the practical sense. Based on evidence from its May 2009 test, North Korea has approximately enough plutonium for four to eight primitive nuclear weapons; it is also safe to assume that they can only be launched over relatively short distances. Yet, this is enough to aggravate the international community and to concern its neighbors. With its small and militarily useless nuclear arsenal, North Korea has proven that a nuclear program does not need to be large or sophisticated to be politically effective.

Defensive Realism

Defensive realism shares the structural tenets of offensive realism; both emphasize the importance of balancing behavior in a chaotic international system. Yet defensive realism proposes that the unrestrained pursuit of power is counterbalancing and therefore not desirable. The PRC and ROK have reacted to North Korea’s offensive realism with defensive realist foreign policy aimed at balancing the DPRK’s aggressive behavior and calling for restraint. It must be noted that their policy motives also include suspicions about Japan, the U.S., and each other, as well as a wide range of domestic considerations, but that non-proliferation is the driving motive behind the PRC and ROK’s regional foreign policy.

The most pressing concern from the region is a conflict between Pyongyang and Seoul or Tokyo; the desire to avoid such a clash is what drives relations between North Korea and its neighbors. Second to this is avoiding the potential disasters of regime change or collapse: These include a refugee crisis for China and South Korea; an economic crisis for Seoul should it absorb the North in an attempt at reunification; an economic crisis for China as the unstable region experiences capital flight; and the unpleasant realities of dealing with a humanitarian crisis should the human rights abuses occurring in the North be stopped and rectified. Finally, the region is interested in preventing North Korea from expediting nuclear crises around the world by exporting nuclear technology. All parties realize that between the options of engagement, disengagement, and containment, the former is the most appealing because it allows for the greatest potential to control, or at least influence, Pyongyang. This cost-benefit analysis is the framework around which defensive realist policy is formed in both China and South Korea.

China is ultimately concerned with the denuclearization of North Korea. DPRK test facilities are close to the Chinese border and threaten Chinese security should an accident occur, and could already be having a negative ecological impact. More pressingly (as “hard” security concerns always trump “soft,” environmental concerns regardless of the consequential long-term ecological insecurity), the PRC does not want an expanded North Korean nuclear program that might prompt the ROK and Japan to develop nuclear weapons should they lose confidence in the U.S. nuclear umbrella. Further, the implications of accepting a DPRK nuclear program for the future of non-proliferation and the Non-Proliferation Treaty (NPT) do not bode well for global security, especially given the possibility of North Korean nuclear exports to non-state actors. Finally, China does not want North Korea to continue to nuclearize because it threatens China’s nuclear monopoly in the region. This follows classical realist security logic: China seeks balance and is most secure when it is the only nuclear power in the region, and therefore opposes attempts at nuclearization by other states.

China is also concerned about the possible collapse of a nuclearized DPRK and the potential security consequences. From a Chinese perspective, a U.S. intervention in North Korea (a likely outcome of regime collapse) would be even less appealing than a more nuclearized DPRK. Haunted by the detriment of the Korean War and bound by the 1961 Sino-DPRK Treaty of Friendship, Cooperation, and Mutual Assistance, China seeks to avoid military conflict on the peninsula at all costs. China also has an interest in maintaining the status quo because North Korea acts as a physical buffer by which, under different circumstances, an adversary could launch an invasion of China; Beijing remembers the Japanese invasion in the 1930s and 1940s, and the Korean War during which enemy troops were threatening China’s border. North Korea could possibly be forced to abandon its nuclear aspirations if the PRC were to impose harsh economic sanctions, but China fears that doing so would result in internal collapse of the DPRK regime.

Enjoying this article? Click here to subscribe for full access. Just $5 a month.

South Korea has taken a similar defensive realist policy as China. Even following the failure of the Sunshine Policy, due in large part to the DPRK’s refusal to cooperate, the ROK has been eager to maintain peaceful if strained relations. This is mostly because South Korea has no interest in a military confrontation of any kind with the North. A conventional military conflict would certainly result in a victory for the ROK, especially with the help of the U.S. (and possibly Japan), but would devastate Seoul, which sits only 40 km from the demarcation line. Accordingly, South Korea has a sufficient deterrent under the U.S. nuclear umbrella, maintaining its defensive realist position of itself themselves without military aggression.

South Korea, like China, doesn’t want the regime in the North to collapse because it would presage a massive wave of migration. South Korea is hesitant to even discuss the possibility of managing a collapsed North Korea for fear that it would invite unwanted intervention, forever thwarting hopes for reunification. The ROK and China also share apprehensions about the potential fate of North Korea’s stockpile of nuclear weapons and technology should the North collapse.

The PRC government’s legitimacy is premised on continued economic growth; therefore the state’s economic interests are also its security interests, and China’s economic interests are deeply tied to stability in Korea. A conflict on the peninsula would damage Chinese production, foreign direct investment, liquidity, and trade, and it would aversely influence the huge Sino-South Korean trade relationship by diverting economic resources into North Korea. The PRC, with pressure from the U.S., agreed to United Nations (UN) Security Council resolutions condemning North Korea along with mild economic sanctions against Pyongyang, but even the most scathing of these have been relatively benign.

In its cautious position, China also affirms that the DPRK has the right to pursue peaceful nuclear energy after it returns to the NPT, and maintains that there is no solution available other than continued dialogue between the concerned parties. The PRC is also allied with the DPRK for political reasons, but their historic communist connection has been tested by what Beijing views as Pyongyang’s insolence and incendiary rhetoric: the fraternal relationship is tense as the big brother finds the younger one’s international temper tantrums a treat to the security and prosperity of the region.

Like China, the legitimacy of the ROK government is partially based on economic growth, and the security of the state depends to some extent on continued economic prosperity. Unsurprisingly, the North was adamantly opposed to the Sunshine Policy’s principle of reciprocity though it continued the opportunistic exploitation of it. North Korea desperately needs the economic aid and wants assurance that North-South relations include aid and assured security. South Korean economic concerns have escalated with the increased North-South animosity of the Lee administration, culminating in the March 2010 sinking of the Cheonan in the Yellow Sea and again highlighting the security issues of the region.

China and South Korea have a shared security interest in preventing war on the Korean peninsula and avoiding a DPRK regime change, employing similar policies based on realist thinking. While North Korea behaves in an offensive realist manner as it nuclearizes in an attempt to accumulate and display power, the PRC and ROK have responded with defensive realist policies aimed at maintaining stability on the Korean peninsula with the intention of avoiding undesired conflict. This case study provides evidence that classical realism remains a fundamental aspect of IR and security theory, and has not declined since the end of the Cold War; states continue to act in their perceived self-interest with an emphasis on state security and power relations. The ongoing nuclear crisis also holds significant implications for the future of global non-proliferation and global security as rogue states and non-state actors acquire nuclear technology.

Morgan Potts is an assistant editor at Sino-NK, and a production editor at the British Association for Korean Studies.